Russian Blue


________________________________________________________________________________________________________________

Herplaatst
________________________________________________________________________________________________________________

Luna



Stamboeknaam: Isolde de Quetzal
Vader: Jascha von Ramenka (Eros)
Moeder: Dolores de Quetzal (Dokus)
Geslacht: poes, gecastreerd
Geboortedatum: 29 maart 2005
Nestgrootte: 5; 3p, 2k

Fokker: Marjolijn van Dijk
Uiterlijk:
Gewicht: 4 kilo
Sterke punten: prachtige glimlach, diepgroene ogen, goede vacht en -kleur,
mooie neuslijn en convexe hoek
Zwakke punten: relatief lange wig, mocht hoger op de poten staan,
mist de wodka-look, kin mocht sterker, oren mochten hoger geplaatst zijn.
HCM (2007), PKD en colorpoint vrij (VGL,2006)




 



 

Luna was mijn eerste Russische poesje en tevens mijn bescheiden zonnetje.
Ze was altijd waar ik was, zij het op schoot, op mijn schouder of ergens anders waar ze contact kon houden.
Ze heeft honderden verhalen te vertellen, en dat doet ze dan ook met zachte stem. Zodra ik naar haar knipoogde of haar oppakte begon ze te spinnen. Ze is niet veeleisend van aard, maar als ze iets wil raakt ze er ook niet over uitgepraat, terwijl een blik van haar eigenlijk al voldoende is.
Luna is elegant, behendig en slim, wanneer je een hengeltje te voorschijn haalt laat ze de meest fantastische salto’s zien. Haar intelligentie en behendigheid resulteren er ook in dat Luna fantastisch goed deuren kan openen en heel precies kan peilen wanneer zij haar mens als springplank kan gebruiken naar hoger punt dat zij anders niet zou kunnen bereiken.
Precies om al die aandoenlijke eigenschappen vond ik haar een heel geschikte poes om kittentjes te mogen krijgen, en dus is ze één keer moeder mogen worden. Inmiddels ben ik van die beslissing terug gekomen. Naast het hele lieve, zachte karakter en alle goede eigenschappen die Luna te bieden heeft, heeft haar karakter ook een keerzijde die ik niet op tijd heb onderkend.
Behalve heel lief, intelligent en bescheiden, was Luna ook erg terughoudend naar bezoek in haar eigen omgeving, wat later zonder directe aanleiding is omgeslagen in echte angst. Omdat in de vele rasbeschrijvingen van het ras deze terughoudendheid als raseigen wordt genoemd, dit gedrag ook was wat ik bij de andere fokkers waar ik toen kwam te zien kreeg en ik nog het één en ander te leren had over normaal kattengedrag, heb ik niet herkend hoe belastend het is voor een kat om zich niet vrij te kunnen voelen in haar eigen territorium.
Inmiddels ben ik er echter van overtuigd dat dit gedrag niet normaal is, en dat je als verantwoordelijk fokker niet kunt riskeren nog meer katten op te zadelen met een dergelijke belasting.
Gelukkig was Luna nog wel een fantastische mama, die haar kittens stimuleerde de wereld te verkennen en ook met hen gezellig kletste. Ze was niet overdreven beschermend, sleepte niet met de kittens, beet geen snorharen af en zag geen redenen om in de buurt van haar kittens te grommen. Ze heeft ze goed opgevoed, en daarmee heb ik veel geluk gehad. Haar kittens zijn allemaal net zo lief geworden als zij, en durven gelukkig wel poolshoogte te gaan nemen als er nieuwe mensen op hun terrein komen.
Luna is inmiddels gecastreerd en zal dus geen mama meer worden.
Met gedragstherapie en ondersteuning met Bach bloesems heb ik geprobeerd om haar weer zo ver te krijgen dat ze een blij en onbezorgd leven kon leiden in de cattery. Helaas slaagde ik er niet in haar zo te begeleiden dat zij weer volledig de kat werd die zij voor de komst van haar nestje was, en angst bleef haar leven beheersen. In 2009 besloot ik dat het zo niet langer kon en dat het in Luna's belang zou zijn om haar in een rustige, zeer voorspelbare omgeving te plaatsen, bij een eigenaresse die haar accepteert zoals ze is en haar de ruimte kan geven om over haar angsten heen te groeien en die met haar aan haar zelfvertrouwen wil werken - zonder de onderbreking door krolse poezen en nesten die er bij mij in het verschiet lagen. Hoewel het voelde alsof ik met haar een vitaal deel van mezelf weggaf, is dit het beste gebleken dat ik ooit voor Luna heb gedaan. Yvonne, haar nieuwe eigenaresse, is zielsgelukkig met haar en heeft haar zelfs al geholpen haar angst voor bezoek te overwinnen. Ik kan haar niet genoeg bedanken voor de nieuwe kans die zij Luna heeft geboden op een gelukkig en ongecompliceerd leven!

___________________________________________________________________________________________________________________

Noa

 


Stamboeknaam: Horatio de Quetzal
Vader: Jascha von Ramenka (Eros)
Moeder: Dolores de Quetzal (Dokus)
Geslacht: kater, gecastreerd
Geboortedatum: 3 april 2004
Nestgrootte: 1k
Fokker: Marjolijn van Dijk
Uiterlijk:
Gewicht: 6 kilo
Sterke punten: goed formaat maar toch elegant, fantastische vacht,
prachtige glimlach, super silver tipping
Zwakke punten: bleke oogkleur, lage oorstand, relatief lange wig, iets romaanse neus, "open" oogvorm



 

 


 

Noa was mijn eerste eigen Rusje en helemaal wat ik verwachtte in huis te halen naar aanleiding van de rasbeschrijvingen die ik online en in boeken gelezen had. Hij is een grote kat, afstandelijk, gereserveerd en arrogant maar oh zo nieuwsgierig en gesteld op zijn knuffels en speeltijd.
Hij bezit een redelijke portie zelfoverschatting, wat soms maakt dat hij nogal roekeloos uit de hoek kan komen.
Wanneer er bezoek komt hangt hij de clown uit; regelmatig begroet hij nieuwkomers vanaf zijn rug, schijnbaar een en al zelfverzekerdheid.
Door zijn postuur en karakter is iedereen altijd zwaar onder de indruk van hem.
Noa is behoorlijk eigenzinnig en zal altijd duidelijk laten weten wat hij wel of juist niet wil. Zijn stemgeluid mag dan bescheiden zijn, hij gebruikt het effectief, en zijn gezichtsuitdrukkingen spreken boekdelen. Hij is werkelijk waar de eerste kat die ik kon zien fronsen als iets hem niet zinde.
Graag maakt hij mensen duidelijk dat het etenstijd is (hoewel hij daar geen vaste tijden voor aanhoudt, Noa wil altijd wel eten) of dat er geapporteerd moet worden, een kunstje dat hij zichzelf en de mensen die hem kennen heeft aangeleerd, en na eten en slapen zijn favoriete tijdverdrijf.
Ook houdt hij van stromend water en vindt het enig om zijn mens zover te krijgen dat ze de kraan voor hem opendraait.
Noa is echter geen makkelijke kat, en heeft duidelijke grenzen die je ook echt moet respecteren. Waar die grenzen liggen verschilt per persoon. De andere katten voelden zich hier vaak door hem gedomineerd en vertrouwden hem niet door en door.
Met het ouder worden is Noa meer en meer op schoot te vinden, maar het heeft lang geduurd voor hij zich daar prettig bij voelde. Pas op de leeftijd van drie durfde hij zich kwetsbaar op te stellen door ongegeneerd te genieten van een knuffelpartij op schoot.
Noa is bijzonder territoriaal ingesteld, wat waarschijnlijk voortkomt uit dezelfde aangeboren angst als waar zijn zus mee kampt, en patrouilleerde 24 uur per dag door mijn huis om zich ervan te verzekeren dat er geen indringers waren.
Dit veroorzaakte spanning bij hem en tussen mijn katten, en maakte het haast onmogelijk voor hem om zich te ontspannen door zich bijvoorbeeld helemaal te verliezen in spel.
Dit had weer tot gevolg dat hij veel te dik werd, met alle gezondheidsrisico's van dien.
Omdat ik zijn omgeving niet direct voldoende voor hem kon veranderen, en omdat hij en Luna al sinds hun kittentijd samen waren, besloot ik mijn eerste twee Rusjes samen te laten verhuizen toen er een gouden mandje voor hen op ons pad kwam.
Rond dat gouden mandje stond een huis waar buurtkatten niet bij in de buurt kunnen komen, en waar regelmaat heerst - iets waar deze twee katten enorm veel behoefte aan hebben, maar wat ik ze in een cattery-omgeving niet zou hebben kunnen bieden.
Ik ben zo blij dat Yvonne dit wel kan, en dat ze daarmee Noa en Luna nu zoveel gelukkiger maakt.
Als mijn eerste Rusje houdt Noa natuurlijk een prominente plaats in mijn hart - hij is toch de basis van mijn liefde voor dit ras.
 

_______________________________________________________________________________________________________________________
 

Alana Yin of Alyona


Roepnaam: Yin
Geslacht: poes
Vader: Robushka van de Muizenisse (Robii)
Moeder: Isolde de Quetzal (Luna)
Geboortedatum: 9 oktober 2006

Nestgrootte: 4; 3k, 1p
Fokker: Maartje Schoenmaker
Uiterlijk:
Gewicht: 4 kilo
Sterke punten: elegant en hoog op de poten, fijne ovale voetjes,
schitterende oorstand, geprononceerde snorkussentjes, goede oogkleur,
kan wodka-look laten zien, goed geproportioneerd, erg charismatisch

Zwakke punten: heeft een aantal witte haren verdeeld over haar vacht,
relatief lange wig, ietwat ronde ogen, lichte pinch, relatief zwakke kin
en neus te gewelfd

 


 



 

Alana Yin is een poesje uit mijn eerste nestje, toen mijn catterynaam nog achter de kittennaam kwam in plaats van ervoor.
Yin is in eerste instantie gebleven om mee verder te fokken, maar is ook een fantastisch lieve vriendin gebleken.
Net als haar mama Luna babbelt Yin graag en veel. Als Yin een kamer in komt, kondigt zij zichzelf alvast maar even bescheiden aan voor het geval je haar over het hoofd zou zien, en als je aangeeft haar te hebben gezien, krult haar staart tot op haar rug van blijdschap. Bij de echt intieme gesprekken mauwt zij echter zonder geluid, en (erg on-kats) zoekt ze constant oogcontact.
Waar Luna deuren opent, maakt Yin ze juist erg graag dicht, om vervolgens natuurlijk verontwaardigd te verzoeken om opening.
Ze kan spinnen als geen ander, haar motertje staat non-stop aan.Yinny is een echte schootzitter, zelfs als je op je hurken iets zit te doen, houdt zij een been bezet. Ook bezoek moet er na enige tijd vrijwel altijd aan geloven (met een uitzondering; dat moet dan niet in grotere getalen binnenkomen); Yin vindt iedereen lief. Ze vindt het heerlijk om als een baby in je armen te liggen zodat je haar buik kan aaien, met haar oogjes dicht, luid spinnend en zacht met haar poten je gezicht aantikkend.
Kopjes geven kan ze heel erg goed, als een bokje stoot ze je met haar kopje aan, en als het object van affectie net buiten bereik is, maakt ze er graag met gekromd ruggetje een sprongetje voor. 
Naast die hele zachte kant, bezit Yin ook een heel stoer gezicht; zo is ze fel in het verdedigen van "haar" speelgoed; de kleine balletjes van gekleurd konijnenbont zijn van haar en haar alleen en dat laat zij met een grommende mond vol pluis duidelijk weten. Vooral toen zij nog een klein kitten was van 4 weken, was dit hilarisch om te zien. Het sorteerde duidelijk effect; nestgenootjes met hoge ruggen en dikke staarten en volwassen dieren die een pas terugdeinsden vanwege het geluid uit die kleine frummel, hebben ervoor gezorgd dat dit trucje nog steeds graag door Yin wordt toegepast.
Het is uiteraard niet meer dan een pose; Yinny is stiekem wel een beetje een drama-queen!

Begin 2009 heeft Yin een Suprelorin® -implantaat gekregen wat de aanmaak van alle geslachtshormonen remde, waardoor zij gedurende minstens een jaar niet krols en dus ook niet zwanger kon worden.
Het grote voordeel van deze methode was, dat ik mezelf hiermee in staat stelde haar karakter en de gezondheid van familieleden langer kritisch te kunnen volgen, zonder dat Yin hoefde te lijden onder de negatieve gevolgen van constante hormoonschommelingen.
Naast de reserveringen die ik al enige tijd had naar aanleiding van de karaktereigenschappen van haar moeder, groeiden in de tussentijd ook mijn reserveringen ten aanzien van andere erfelijke factoren.
In haar directe familie bevinden zich inmiddels enkele jong overleden katten, waarvan één door (door een specialist vastgestelde) HCM (halfbroer van Luna), en  één die voor zijn dood verdacht veel kenmerken van het bij deze ziekte behorende beeld vertoonde (andere halfbroer van Luna). Ook komen in haar familie mesoderm-gerelateerde afwijkingen voor.
Al met al waren dit voor mij te veel kanttekeningen bij een enkele kat om met vertrouwen met haar te fokken. Ieder levend wezen draagt defecte genen of nadelige eigenschappen  bij zich en er zit altijd een zeker risico aan het fokken met katten, omdat je nooit precies weet welke. Het is aan de individuele fokker om de risico's zoveel mogelijk in kaart te brengen en af te wegen tegen de positieve eigenschappen van de kat en andere belangen, zoals genetische diversiteit binnen een ras. Voor mij is die balans doorgeslagen naar het punt dat ik het voor mijn gevoel in het belang van de individuele katten en het ras niet kon riskeren te fokken met Yin.

Yin is in 2010 gecastreerd en is in eerste instantie bij ons gebleven als speelmaatje voor Lilia, Bella en hun kittens - maar helaas moest ik na een paar jaar toegeven dat zij  in deze rol niet optimaal  tot haar recht kwam en dat de onrust van een wisselend kattenbestand voor haar te veel stress opleverde. Toen zich een lief stel meldde dat een volwassen Rus zocht om te vertroetelen, wist ik dat zij met een reden op ons pad kwamen - en bij het eerste bezoek was direct de klik voelbaar. Yin verhuisde naar Jacó en Gea in Dwingeloo en geniet daar van hun onverdeelde aandacht.

Een deel van Yin's stamboom kun je
hier vinden.
Voor meer informatie over de factoren die mijn keuzes voor Yin hebben beïnvloed, mag je altijd contact opnemen.

 


Meer foto's van mijn katten kun je vinden in hun individuele albums; zie mijn gallery-pagina.

All images and text © Cattery Alyona